Turbulentie.

Het is onvoorstelbaar en haast niet meer te meten hoeveel mensen ik elke dag tegen kom die proberen hun droom na te streven of hun successen te halen, en daar om een of andere manier maar niet werk van maken of kunnen maken. Nog erger wordt het, als die dromen of doelen gesitueerd zijn compleet buiten het feitelijke terrein waarin deze mensen opereren, werken of leven. Mensen falen omdat ze feitelijk bewust denken dat ze tot dingen in staat zijn, maar op onbewust niveau niet weten dát ze ertoe in staat zijn.

Er is veel turbulentie in de bedrijven en organisaties die ik binnen kom. Mensen zijn zichtbaar ontevreden, staren doelloos om zich heen, zien geen richting of visie. Niet dat het die directie of het management aan die visie ontbreekt, maar de druk op het halen van de doelen en de gestelde targets vanuit hogerhand is dermate groot, dat het gewoon aan de tijd ontbreekt om je ‘ook nog eens’ met de dagelijkse beslommeringen van je personeel bezig te houden.

Ik leer bedrijven en organisaties weer in contact te komen met zichzelf en met elkaar. Pas op het moment dat ik de mensen die er werken, van hoog naar laag, zover heb gekregen dat ze weten dat het niet meer hoeft om indruk te maken op de anderen om zich heen, op hun hogergestelden of misschien zelfs op mij, dan ontstaat een ruimte omdat er een hele druk van de schouders afvalt. En de verandering kan beginnen.

Mensen zijn bijzondere wezens. Ieder van ons is, daar ben ik van overtuigd, ‘getagd’, of nog beter: ‘vooraf geprogrammeerd’ voor een bepaald doel. Heb je dat doel gehaald of heb je dat level weten te bereiken, dan zijn de mogelijkheden onbeperkt.

In ieder mens zit wel iets sprankelends, iets onverwachts en iets moois. Daar ben ik altijd extreem nieuwsgierig naar.

Laat een Reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

What is 15 + 2 ?
Please leave these two fields as-is:
IMPORTANT! To be able to proceed, you need to solve the following simple math (so we know that you are a human) :-)